Weblog van deze fietstocht
DAG 1 TREINREIS VAN BEST NAAR KOBLENZ

Wederom zonder veel commotie ons zelf klaargemaakt voor de trein die ons om 9.42 van Best via Eindhoven naar Venlo zou brengen. Even dreigde de stress de kop op te steken toen we de Hulst in reden en daar onze auto nog geparkeerd op de stoep zagen staan. Toch maar even afstappen en de Aygo onder de carport zetten, dit in het kader van inbraakbeveiliging .
Jammer dat Eindhoven nog geen vrij beschikbare lift heeft op de perrons. Met als gevolg dat bij het opstijgen naar het overstap perron zowel Annelies als haar fiets op de grond lagen. Gelukkig waren er, zoals de hele verdere treinrit, direct mensen die 1e hulp boden. Toen we verderop in Duitsland op het station van Düsseldorf overstapten op de regiotrein naar Koblenz en met onze fiets in wilden stappen werden we door een vriendelijk schreeuwende spoorbeambte er op geattendeerd dat er echt maar 6 plaatsen waren. Uiteindelijk stonden er in het fietscompartiment her en der een tiental fahrrader geparkeerd. Het ritje naar de camping was een makkie, de tent in notime opgezet, en daar zaten we aan de oevers van de Moezel. Tegenover Das Deutsche Eck, waar Rijn en Moezel te samen komen. Nu konden we eindelijk aan onze uitgestelde lunch beginnen. De worteltjes, Spaanse Sperziebonen met Chorizo en de overgebleven rode wijn van gisteren smaakten uitstekend. Even een dutje gedaan en vooruit maar weer, sightseeing door Koblenz over de Rhein Promenade. Met behalve een mooie dag als resultaat het respectabele aantal van 17,72 km op de teller.


DAG 2 KOBLENZ ➡️ BACCHARACH, 62 km

Heerlijk geslapen op onze nieuwe (7,5 cm dikke 500 gram wegende) thermarest matjes. Ongestoord doorgeslapen, rustig sluimerend onder het zoevende geluid van een Rijnaak over de Moezel en om half 7 wakker geworden en toen ook maar opgestaan. Toen begrepen we het, hoog uittorenend boven alles had keizer Wilhelm op das Duitsche Eck de wacht gehouden.
Om 8.15 uur de tent afgebroken en tassen ingeruimd en konden we op het terras van de receptie onze harde broodjes nuttigen. Nadat we de immer rustieke Rhein promenade achter ons gelaten hadden doemde alweer het eerste kasteel bovenop de helling op. Het oudst bewaard gebleven slot uit 1200.
Om kwart voor 12 zaten we al aan de mittag tisch, een grosche Döner teller met een halve liter bier. Traditiegetrouw was de hoeveelheid vlees dusdanig overweldigend dat we alleen het gedeelte wat met saus bedekt was, op gegeten hebben. De rest werd bewaard voor het souper op de camping.
We raken al echt in vakantie stemming, zoals daar is Annelies in haar moeder Maria outfit bij warme dagen. Sorry voor Geert Wilders, ik had deze term al bedacht voor het woord kopvoddentax opgang maakte (in sommige kringen). Hoogtepunt vandaag was natuurlijk de Loreley met de associatie naar het geweldige gedicht van Heinrich Heine met de magische zinnen: Ich weiß nicht, was soll es bedeuten, Daß ich so traurig bin
We hebben een heerlijk "aus eigener herstellung" ijsje gegeten met uitzicht op de Loreley. Uiteraard op het terras van hotel Loreleyblick.

DAG 3 BACHARACH ➡️ MAINZ 51,4 km

Toen we vanmorgen bij vertrek op de camping door de geparkeerde caravans heen de glinsterende Rijn zag liggen, aan beide zijden geflankeerd door de opreizende hellingen was het daar weer. Het fietserslevengevoel.
Een ander bekend fenomeen stak vervolgens de kop op toen we een weinig landinwaarts reden. Henri, mooi hè die kaardenbollen? En zie je die populieren? Is dat geen wadi? Ik wilde me ook niet onbetuigd laten; die korenbloemen zijn ook erg mooi. Ja, maar het zijn geen korenbloemen. Nee, maar ze zijn wel blauw kaatste ik terug. We rijden dan wel stroomopwaarts maar met wind mee, super relaxed door het vriendelijke landschap. De laatste km's waren wat hectischer, dat is het nadeel als je wilt kamperen in een stad als Mainz. Begon het nog te regenen ook. Maar ziedaar elk nadeel heb z'n voordeel. Wel mooi een Mc Donalds, en ze hebben goeie koffie en krachtig internet. De regen wilde uiteindelijk niet echt stoppen dus reden we verder, hoppend van bushalte naar bushalte. Op d'r camping diverse Nederlanders , dus ook ongevraagd hulp en advies. Het stel waarmee we de "avond boterham'' aten was vegetariër. Toen ik vertelde dat ik met enige regelmaat een vleesloze maaltijd klaarmaakte mocht ik blijven. Ondanks de overgebleven schnitzel van de lunch.


DAG 4 MAINZ ➡️ FRANKFURT 58 km

Het gebied tussen de steden Mainz/Wiesbaden - Frankfurt dat we vandaag fietsen is een grote industriële agglomeratie. Desondanks blijft er veel te genieten. Bijkomend voordeel is dat naast de uit het niets opreizende fabriekscomplexen ook horecavoorzieningen zijn voor de werknemers, vandaar koffiedrinken op het juiste moment. Lekker vroeg op de camping na op het magistrale fietspad langs de Main de skyline van Frankfurt te hebben aanschouwd. Maar dan wel zonder de hectiek van deze grote stad die misschien wel het nieuwe Londen wordt.
Lekker vroeg (15.30) aangekomen op de camping. Het protocol van onze geoliede samenwerking werkt weer vlekkeloos. Ik pas op de fietsen en Annelies checkt in.
!!!!! Waar is mijn paspoort ????? Zucht , kreet, diep nadenken...…Op de balie van de vorige camping. Eerst tent op zetten, ondertussen komt de hulpvaardige campingmevrouw al een print-out met daarop timetable tram en trein met plattegronden brengen. Goed gegeten in de camping gaststatte en op weg naar haubtbahnhof Frankfurt . Moe maar voldaan met paspoort om 10 uur in ons bed.

DAG 5 FRANKFURT ➡️ TRENNFURT 75 km

Vandaag toen we na 25 km bij Seligenstadt met een pontje de Main overstaken reden we de deelstaat Beieren binnen. Op het laatst sloot zich nog een groep van een twintigtal scholieren en een docente aan. Waarschijnlijk een activiteit van de afsluitende werkweek. Uiteraard schoten de jongelingen ons voorbij.
Wij gingen met onze leerlingen een dagje naar de Efteling. Even later haalden we ze weer in. Op een uitzichtspunt gaf de docente uitleg over wat er te zien was. Ongelooflijk, alle twintig hielden hun mond en keken min of meer geïnteresseerd richting juffrouw.
We voelden ons goed en reden de geplande camping voorbij. Mede met het oog op de dag van morgen waar meer dan 70 km gepland was met daarbij nog enkele fikse Beierse hellingen.



DAG 6 TRENFURT ➡️ LAUDENBACH 92 km

Voor vandaag hadden we een wat langere route gepland ivm ontbreken van campings, zo'n 75 km. Voor het eerst kwamen we ook echte pittige hellingen tegen. Zodanig dat wij het advies kregen "bitte absteigen" bij een afdaling over een bospad. Maar het moet gezegd worden, waarlijk een prachtige rit. Na aankomst in Bad Mergentheim voor de beoogde camping bleek die 5 km van de route verwijderd te liggen. Fietsen we toch gewoon 14 km verder naar een eco boerderij Weikersheim, maar wel aan de route. Bij aankomst kwam ons een boer met de outfit van een profvoetballer (denk aan Pogba) tegemoet . Ja, ik weet niet wie ons in dat boekje gezet heeft, maar we proberen er al jaren uit te komen. Hij wees ons de weg naar een camping 4 km verderop. Waarlijk een beauty. Prachtige douches, mooie staanplaatsen, supervriendelijke ontvangst en verkoop van halve liters bier aan de receptie.

DAG 7 LAUTENBACH ➡️ ROTHENBURG 47 km

Vandaag vonden we dat we uit mochten slapen, half acht stonden we op. Eerst de 4 km fietsen die we verwijderd waren van de route. Laat er nu tegenover onze ecoboer een supermarkt staan met "kaffee und kuchen" in de aanbieding, die kans lieten wij ons uiteraard niet ontgaan. Liebliches Taurtal wordt de streek genoemd waar we vandaag doorheen fietsten, waarlijk een juiste benaming. Bij aankomst in Detwang ; camping belegt. Geen probleem de camping beheerder vroeg ons om te komen kijken of een plaatsje op het grasveld in zijn achtertuin ons kon bekoren. Dat kon. 'S avonds nog even zonder bepakking de helling beklommen naar de vestingstad Rhotenburg.

DAG 8 ROTHENBURG ➡️ GUNSENHASUSEN 63 km

Vanmorgen, een vredige zondagmorgen verlieten we Rothenburg. Nou ja vredig, de kerkklokken bleven aan de gang. Na een tiental km's, komende uit een bospad reden we het dorp Gebsatel binnen, voor de veiligheid op de stoep zoals in Duitsland gebruikelijk.
Staat daar een man wild te gebaren met opgeheven handpalm: STOP, HALT!
Hieraan gaf ik geen gevolg.
STOP!
Ik voegde hem toe: "Der krieg ist schon Am Ende!" en vervolgde mijn weg.
Even later stond er aan de rechter kant een bordje: fahrrader frei!
Mochten er door deze toevallige ontmoeting nog enige antipathie gevoelens opwellen tegen Duitsers, die verdwenen onmiddellijk bij onze koffiestop in Kirnberg. De serveerster voldeed aan bijna alle verwachtigingen. Breed lachend, open blik en een heerlijk sappig beiers accent.
Ook lunchtijd in Leutershausen was geweldig. Om in Bestse verhoudingen te spreken , de hele voetgangers zone in het vernieuwde centrum stond vol met kramen die etenswaren verkochten. Daarvoor stonden dan weer biertafels + banken met daarop hele en halve liters bierpullen en sauerkraut etende mensen. Wij kozen voor zuurkool met gegrilde makreel. Na 63,14 km kwamen wij aan bij onze camping. Geopend van drie tot zes vermeldde het opschrift op de deur. Jammer dat het half zeven was. Gelukkig stond d'r ook : indien niet aanwezig melden bij stubchen. Bij deze bar stond echter vermeld: Sontag ruhetag. Toch maar de camping opgereden, en ja hoor bij de toiletgebouwen was een afgebakend veldje voor passanten. Aan de naaste motorhome bewoners gevraagd of zij het goed vonden , en ja hoor ze hadden ook nog wel een paar douchemunten voor ons . Op de aanwezige biertafel installeerden wij ons met bruin brood, kaas, cup A soup en een fles Dornfelder. Ondertussen genietend van de tegenover ons liggende akkers badend in het goudgele licht van de avondzon.

DAG 9 GUNZENHAUSEN ➡️ PAPPENHEIM 55 KM
Vanmorgen vol goede moed vertrokken voor de volgende etappe. Het is te merken dat we midden in Beieren zitten, verwijderd van grote rivieren. Dus het gebruikelijke klimwerk. Maar dankzij het mooie weer, een prachtig landschap en "nette" mensen weer een dag om te genieten. En wat denk je, wordt je door de route het bos in gestuurd , steekt er 5 m voor je fiets een ree het pad over. Vandaag weer een echte excursie dag. Romeinse wachttoren hier, thermen daar. En ja hoor de serveerster van het Italiaanse restaurant wist ons te vertellen dat in het nabijgelegen Weisenburg een Mc was. Dus koffie, cola en WiFi. Uren zijn we bezig geweest. De route weer op gepikt met als voordeel dat we 'S avonds om half 8 op onze gerieflijke stoeltjes onze avondmaaltijd nuttigden in het zonnige veld. Wat kan een boterham met kaas dan toch lekker zijn. Bijkomend voordeel dat geweldige avondlicht. Gefilterd door de bladeren van het bospad, geweldig.
Dag 10 Pappenheim ➡️ Kipfenberg 64 km
Voor de eerste keer vertrokken met (lichte ) regen. Dit had mede tot gevolg dat ons draagbare zonnepaneel voor het eerst niet actief kon zijn. De betrokken lucht met de daarbij gepaard gaande miezerige oprispingen ontlokte een tegemoetkomende toerfietser de verzuchting: "Wo ist die Sonnenschein?" Annelies adrem: "Hinter den Wolken ..."
Ook her religieuze aspect manifesteert zich deze vakantie. Ook in Duitsland doet zich het geologische verschijnsel voor van verweerde rotsen, waaraan men de naam 12 apostelen gegeven heeft. Indrukwekkend . We beginnen ondertussen enige bekendheid te krijgen op de route, sommige mensen herkennen ons "gepack" met als uitschieter onze twee klapstoelen . So das ziet aus wie ein weiteres Tour?


DAG 11 KIPFENBERG ➡️ NUSSHAUSEN 52,7 km

Gisterenavond: we staan op het punt onze tent in te kruipen.
Hee, luister! Wat is dat? Het lijkt wel of er een rij bomen gezaagd wordt. Annelies stelde me gerust, het was de man in de blauwe tent 10 meter verderop. Allebei in lachen uitgebarsten en dus goed kunnen slapen.
Fietsende langs het historische Ludwig-Donau-Main kanaal passeer ik, stevig doorfietsend op weg naar de lunch, een info-bord. Stop kom maar terug. Excursie!
Om aan te geven dat 50 km fietsen met 16 kg bagage wel degelijk vakantie genot kan op leveren:
1. 15 km loei van een koffie met levensgrote kuche
2. 35 km Goulash suppe plus, salade, frieten en 0,5 liter bier
3. 40 km rustpauze in het lommer
4. 50 km 2 bollen ijs bij de plaatselijke Roma van Riedenburg
De tentkampeerplaats in Nusshausen was weer een juweeltje, een boomgaard direct gelegen aan de fietsroute en het water. Gezeten op onze gerieflijke stoeltjes om de route van de volgende dag te bespreken begint het zachtjes te regenen. Dan maar de tent in, de schemering begon toch al te vallen. Nieuw record: 21.15 uur in bed. Zacht sluimerend doezelden we weg onder de geur van muggenolie en valappels.


DAG 12 Nussbaum ➡️ Regensburg 54 km

Het houd niet op, weer een echte vakantie dag. Na 15 km kwamen we aan in het pittoreske plaatsje Kelheim. Annelies goed gedocumenteerd als altijd, had al gelezen dat vlakbij deze plaats zo'n 150 miljoen jaar geleden een doorbraak van de Donau had plaatsgevonden. Laat er nou net in deze plaats een rondvaartboot vertrekken naar de exacte plaats van dit geologisch hoogtepunt. Wij met fiets en al op de boot heen en terug. Indrukwekkend en heerlijk. Nadat we bij terugkomst in Kelheim ons energiepijl op niveau hadden gebracht waren we in staat om zonder pitstop Regensburg te bereiken. Geweldig leuke (alt)stad die we in de avond hebben bezocht, met als hoogtepunt de plaatselijke Dom.
Als alles meezit, nog vijf dagen en we zitten in Salzburg Oostenrijk

DAG 13 Regensburg ➡️ Straubing 55 km

Nadat we gisterenavond om half tien terug kwamen op de camping van ons bezoek aan het historische centrum van Regensburg was de temperatuur nog steeds weldadig. De duisternis was gevallen en iedereen lag al op bed. Bijgevolg was de nabijgelegen campingtafel vrij voor een drankje en route planning. 's Nachts werden we verblijd met een traditionele regenbui. Jammer genoeg continueerde deze zich tot in de ochtend. Dus trad plan B in werking. Bij het opstaan via de luchtsluis de tent verlaten om toilet te maken. Tussen haakjes: de Mac is warm, de koffie + gebak van goede kwaliteit en het blijft regenen. Dus tijd voor onze administratie.
Het doel vandaag is Straubing, volgens de weersverwachting blijft het regenen.
Wat er ook gebeurt "we zullen doorgaan".
Hoewel dit best eens ons eerste hotelletje zou kunnen betekenen.
Hoe mooi kan het zijn. Terwijl we Regensburg verlieten, gehuld in onze charmante regencapes, staken we de rivier "Regen" over. Om half twee stopten we voor Bratwurstl mit kraut. Op dat moment stopte ook de regen. Onderweg verder nog even de tent provisorisch opgezet om te drogen. En toch weer kamperen.

DAG 14 Straubing ➡️ Vilshofen 71 km
Hoog op het grind van de dijk rijdend met rechts de als maar vloeiende Donau, op de achtergrond de immer hoger wordende heuvels, langzaam opdoemend in het bleke zonlicht en links onder aan de dijk de zoveelste rij appelbomen. Een man stond de appels met een mes in zijn hand te observeren teneinde een keus te kunnen maken uit het sappigste exemplaar. Ik zwaaide bezwerend met mijn linker Hollandse wijsvingertje. Tot mijn opluchting antwoordde hij met: "Sie sind frei.!"
In het kader van de serie "toevallige ontmoetingen" : Bij een, jawel info bord, raakten we in een animerend gesprek met een fietsend (cafetaria) echtpaar uit Dieren. We hebben beloofd, zodra we een keer op de Posbank gaan fietsen, komen we bij hen een frietje eten op de plaatselijke markt.
Nog 20 km verwijderd van Passau, daarna gaan we over op de Taurn route tot Salzburg. Toffe camping met prima sanitaire voorzieningen en uitzicht op Donau en het stadje Vilshofen, en dat voor de prijs van € 7,-

DAG 15 vilshofen ➡️ Obernberg 69 km

Vanmorgen hing er over de Donau 'n nevel waarvan je weet, dat ie verdrongen gaat worden door de zon. En ja hoor zodra we enkele km's gefietst hadden verscheen er een bleek zonnetje achter de wolken. Noodgedwongen moesten we voor het ontbijt uitwijken naar een gasthof. Ook hier was de bakker op zondag gesloten. Toen we echter weer verder gingen en het dorp verlieten, werd mij de oorsprong van de term "zonovergoten " duidelijk. De akkers en aanpalende hellingen baadden in het zonlicht.
We wierpen nog een laatste blik op die wonder mooie Donau, we ruilden hem voor de Inn, welke in Passau uitkomt in de Donau. Toen begon het echte klimwerk, met veel grindtrajecten. Maar regelmatig een ravitaillering hield ons op de been. En op het eind een enthousiaste ontvangst op de wat kleinere intieme "Panorama camping " was een mooi einde van deze fietsdag met 70, bij tijd en wijle heftige km's.


DAG 16 Obernberg ➡️ St Radegund 65,73 km (+869,77) ➡️ 935,50 km

Zon, zon, zon. GRIND, GRIND, GRIND.
Dat was de tekst die ik gisteren kon produceren. Daarbij gevoegd voortdurend bergop en temperaturen boven de dertig graden. Rond vijf uur, toen we langs de weg route overleg hadden, kregen we van een vriendelijk Oostenrijks stel de vraag; zoeken jullie wat?
Annelies: "Eigentlich suchen wir ein Schlafplatz." Oh kom dan maar even mee naar ons pension. Aangekomen was het resultaat; alles volgeboekt maar wel een prachtig uitzicht.
Dankzij, een excursie bij de samenvloeiing van Inn en Salzach,' wisten we dat we ondertussen verder fietsten langs de rivier de Salzach.
Verder naar een pension zoekend, wegens ontbreken van een campingplatz. Alle dagen hiervoor stond er om de haverklap een bord "Zimmer frei". Nu niets. Ondertussen terwijl de zon steeds lager stond reden we door een eindeloos bos, ik kon op een gegeven moment geen boom meer zien. Later bleek het 't grootst aaneengesloten bos van Oostenrijk te zijn. Uiteindelijk vonden we in Sankt Radegund of all places een gasthof. Ook hier de jammerlijke mededeling, we zijn "ausgebucht".
Annelies ook niet voor een kleintje vervaard: "Sie sind ein bauernhof, wir brauchen nur 6 kwadraat meter. We mochten onze bedjes spreiden in het "Heizhaus" van het zwembad. Naast het gebruik van toilet en een vorstelijk ontbijt waren wij de koning te rijk voor € 20,-

DAG 17

Heerlijk relaxed geslapen onder het geluid van donder en bliksem in ons so called "Heizhaus".
Ondertussen zette Pluvius de sluisdeuren op een kiertje, en deed ze weer dicht toen we vertrokken. Wierpen nog een laatste blik op ons gasthaus en reden richting Salzach rivier.
Toen gingen de deuren weer wagenwijd open. Ondanks het goede ontbijt sloeg na zo'n 15 km's toch de honger klop toe. Dus staande eens onder de beschutting van de bomen roggebrood met salzburgerworst tot ons genomen.
Gezien de weersomstandigheden leek het ons verstandig om een kamer te zoeken in de hometown van onze vriend Amadeus. De eerste twee pogingen mislukten jaammerlijk. De derde poging, een jeugdherberg gaf mogelijkheden. We moesten dan wel de kamer samen delen. Voordeel was de gezamenlijke badkamer met twee douches.

DAG 18 SALZBURG WERFEN

Het was een triest gezicht, het natte Salzburg met zijn glimmend sissend asphalt. Geen omgeving om lang te verblijven. Dan maar een opname gemaakt van een overzichtsfoto in de eetzaal van de jeugdherberg.
Fietsend en wederom omhuld door onze flatteuze regencapes reden wij Salzburg uit langs de woest stromende Salzach, ondanks alles genietend van de aanblik van de statige villa's. Na een km of 15, staande onder een viaduct deden we een verrassende ontdekking. Er waren gisteren blijkbaar meer mensen die moeite hadden een slaapplaats te vinden. Daar stond een parmantig koepeltentje waar plotsklaps een Italiaans echtpaar kwam uitgekropen. Zij op hun beurt weer vol bewondering over onze stoeltjes.
Weer een stuk verder, steeds meer onder de indruk van de opreizende bergen en bijbehorende hellingen zag ik in een bocht een bosbeekje, wat ik meende te moeten filmen. Annelies fietste ondertussen door naar het hoogste punt. In de wachttijd die hierdoor ontstond had zij de tijd om nog eens uitgebreid de route te bestuderen. Hierin werd op de mogelijkheid gewezen om een vijftal km's verderop een pas te overbruggen dmv een korte treinrit. Nog sterker, het werd geadviseerd. Dit was gezien de weersomstandigheden niet tegen dovemansoren gezegd. Gevolg: een uur later verbleven wij in het luxe Reitsammer hof, volgestouwd met blonde Dirndl's in de juiste klederdracht.

DAG 19 WERFEN Bad Hofgastein
Deze dag begon zeer mistroostig toen we in de vroege ochtend vanuit onze hotelkamer op de natte beregende berghellingen keken. Maar na enkele uren in de regencape gefietst te hebben begon na de lunch zowaar de zon te schijnen. Uit eindelijk werd het een prachtige dag waarbij we volop genoten van het machtige berglandschap

We maakten dusdanig veel mooie opnamen met als resultaat een heus compilatie op YOutube

DAG 20 Bad Hofgastein (Vorderschneeberg) ➡️ Moelbrucke 44,25 km (+1068,33) ➡️ 1112,58 km

Vandaag hartelijk afscheid genomen van onze gastvrouw op "Haus Hettegger" na een indringend gesprek zoals je dat ook kunt hebben bij een "Vrienden op de fiets" adres.
De eerste tien km was wederom heftig, totdat we de "tauernschleuse" bereikten. Op onze klimtocht door Bad Gastein werden we regelmatig verrast met een felicitatie telefoontje. Super leuk. Hier moesten we verplicht samen met de auto's op de trein die ons door de berg zou rijden.
Daarna begon het feest, een hoogteverschil van 1200 naar 600 meter binnen 8 km.
Aan het einde van de afdaling stond toevallig een restaurant. Ter gelegenheid van mijn verjaardag trakteerde Annelies op een "Hausplatte". Mensen kinderen wat een berg eten.
4 km voor de camping, in een bocht van de rivier; wie stonden daar breed lachend naast hun tent? Ja boor onze Italiaanse vrienden die we nabij Salzburg ontmoet hadden. Naast hen op de aanwezige picknick tafel, enkele flessen bier. Dat verklaarde waarschijnlijk hun jolige stemming.


 

DAG 21 Muhldorff➡️ Villach 59,21 km (+1112,58) ➡️ 1171,79 km

Vanmorgen geen glinsterende waterspiegel tussen de caravans, maar wel een recht opstijgende bergwand omzoomd door een strakblauwe hemel. Voorwaar ook geen slechte condities om bij vertrek op de camping eerder genoemd fietserslevengevoel op te wekken.
Ps dag 19 leverde zoveel film / foto materiaal op dat ik het niet kon nalaten om mbv IMovie een compilatie op YouTube te zetten. Klik op
https://youtu.be/cUba7qkJxKE


DAG 22
14 augustus 2016 - Camporosso in Valcanale, Italië
Villach ➡️ Camporoso 45 km (+1171,79) ➡️ 1226,79 km
Enkele dagen geleden kon ik melding maken van het feit dat we na het bereiken van het hoogste punt (1200m) een afdaling naar 600 m hadden. Vandaag stegen we echter weer binnen 8 km naar 825 m. Dat is nog tot daar aan toe. Het was echter zo'n zondag waarbij je thuis niemand op straat ziet bij een temperatuur van de boven dertig graden. Oh wat verlangde ik naar het "ZuidZorg" bankje onder de schaduw van de notenboom bij onze voordeur. En ook nu weer die slaapplaats wou maar niet komen, evenals de eerste echte cappuccino na binnenkomst in Italië. Het kwam zoals wel vaker allemaal goed. Na de tweede miskleun bij het vinden van een slaapadres belden de aanwezige mensen een adres wat wel plaats had. Wacht hier maar dan komt hij naar jullie toe en zal zachtjes voor jullie uit rijden. Lijkt me wel handig als jullie je tassen bij mij in de auto leggen: we moeten klimmen. Na aankomst kwam daar nog een nesspresso bij waar George Clooney nog een puntje aan kan zuigen.

DAG 23
15 augustus 2016 - Gemona del Friuli, Italië
Camporosso ➡️ Gemona 69 km (+1217,79 km) ➡️ 1286,77 km
Vandaag een dagje "Spoorweg vakantie". De route loopt sinds gisteren over het tracé van een voormalige spoorbaan, met dit verschil dat hij nu voortdurend een weinig omlaag gaat. Nu weten we hoe die "ondersteuners", die we vooral in Duitsland en Oostenrijk tegen kwamen, zich voelden. Man wat relaxed, 't lijkt wel vakantie. Na de lunch werd het met het wegdek wat minder sophisticated. Met als climax een grindweg, die veel kentekenen vertoonde van een droog gevallen rivierbedding. Daarbij nog op de hielen gezeten door een naderende onweersbui. Na ons ingeschreven te hebben bij de camping in Gemona, gaf de receptioniste ruimhartig aan: "zet maar neer de tent, maakt niet uit waar." Wij kozen voor een overkapping inclusief biertafel. De tent mooi droog ondanks de regenbui en geen onwillige haringen in kiezels.
Beelden
https://youtu.be/jUrzKi1izRw

DAG 24
16 augustus 2016 - Udine, Italië
Gemona ➡️ Udine 50 km (+1286,77) ➡️ 1336,77 km
HET WAS EEN MOOIE DAG:
Droge tent, manke beer, cappuccino, geen horeca, heet, rivierbedding, bospad, bikini, grapefruits, Udine, hotelkamerdouche, pizza, bier, chianti, truitje.

DAG 25
17 augustus 2016 - Grado, Italië
Udine ➡️ Grado km 61,23 km. (+1336,77) ➡️ 1398 km
Eerst nog even in het tegenover het hotel gelegen station geïnformeerd hoe laat de trein naar Villach (voor onze terugreis) zou vertrekken, en toen aan de etappe begonnen die ons naar het verste punt van de vakantie zou brengen. Heerlijk relaxed fietsend door een bijna Nederlands aandoend landschap, maar dan wel van de jaren vijftig. Zo gauw we Udine uit waren veranderde de bestrating in een onverhard wegdek. De rit vorderde gestadig, mee en dan onderbroken door een enthousiast Bravissimo. Na ons "menu del giorno" zagen we rijdend richting Palmanova de eerste palmen langs de kant van de weg.
Verder was het ook vandaag een echte excursiedag. Zoals daar was de oude vestingstad Palmanova met zijn immens grote plein
en zomaar langs de kant van de weg de overblijfselen van een Romeins forum.
Om nog maar niet te spreken van het intermenselijk contact met toevallige passanten. Het betrof een symphatiek stel uit de omgeving van Stuttgart. Het duurde zo lang dat ik vanaf een afstand riep: "Vraag ze vanavond op de koffie!"
De volgende dag, zij verbleven op de zelfde camping, bleek dat ze extra wijn ingekocht hadden om ons 's avonds te verrassen. Wij zelf hadden, onder dreiging van een onweersbui, in notime onze tent op gezet aan de rand van het terrein met Panorama blik op de Adriatische Zee.



DAG 26
18 augustus 2016 - Aquileia, Italië
Grado ➡️ ....19,5 km (+1336,77) ➡️ 1356,27 km
Na ampel beraad besloten toch maar niet een dag extra aan de Adriatische Zee te verblijven. Het water leende zich niet echt voor een klaterende zwempartij, en bruin worden doen we toch wel op de fiets. Zowat klaar voor vertrek, komt de mannelijke helft van voornoemd Duits stel voorbij. Met als resultaat dat we bij hen op de koffie gaan. Rond elf uur vertrokken we naar het centrum van Grado voor onze sightseeing. Lopende door de voetgangers zone; Kijk zei Annelies, die man heeft professionele apparatuur. Nou zei ik, volgens mij is het Eem vrijwilliger van omroep Grado. En prompt werden we uitgenodigd voor een interview. Bij het uitrijden van de stad kreeg Annelies zowaar last van een hongerklop. Dus rechts omkeert naar het nabijgelegen restaurant. Naast de reguliere pizza's bestond er ook de mogelijkheid om een gegrilde visschotel te bestellen inclusief een halve liter wijn en een liter water. Dit aanbod konden wij niet weerstaan. Na geduldig werken, vooral de kleinere garnalen boden veel tegenstand, lieten wij ons de zeevruchten goed smaken.
De twee grootste exemplaren werden, haast traditiegetrouw bewaard voor het avond eten.
Verder ging het met onze oefenrit van 19,5 km deze dag. We wierpen vanaf de Lanttong met bijbehorend , door Europees geld gefinancierd, fietspad nog een laatste blik op de Adriatische zee.
Nu stopten we bij de historische basiliek die we gisteren voorbij reden. Waarlijk indrukwekkend in zijn eenvoud . Zeker niet in het minst de mozaïek vloer.

DAG 27 Aquilera ➡️ Udine 48,19 km (+ 1356,27) ➡️ 1404,46 km (Villach)
19 augustus 2016 - Udine, Italië

Op tijd vertrokken, we moesten per slot van rekening om 17.22 uur de trein naar Villach halen. De culinaire omstandigheden waren vandaag niet optimaal. Ons verheugende op het menu del giorno in Palmanova , waar we om elf uur aankwamen, bleek de zaak pas om 12 uur te openen. Verder dan maar, 15 km verderop in Tissano, waar ze heerlijke cappuccino hadden, hielden ze siësta. Dan maar een grapefruit op de hoek van de straat. Bij het laatste stuk naar Villach wat gedeeltelijk weer over die nostalgische grindwegen ging, wierpen we nog een laatste blik over het weidse landschap rond Udine.
Eind goed al goed we waren op tijd, anderhalf uur voor vertrek van de enigste trein naar Villach. Zodoende hadden we de tijd om onze intermenselijke contacten te onderhouden. Dat kwam later goed van pas toen bleek dat de fietsen een meter omhoog getild moesten worden in de speciale fietswagon. Daarna werden we prima geholpen bij het dragen van onze 10 fietstassen. Toen nog even onze tent opzetten in het schemerdonker, een heerlijke regendouche en een glas wijn in ons behaaglijk onderkomen.

DAG 28
20 augustus 2016 - Villach, Oostenrijk
Villach 18,21 km (+1404,28) ➡️ 1422,49 km
Heute Ruhetag

DAG 29 Villach ➡️ Salzburg (trein) 16,7 km (+ 1422,49) ➡️ 1439,19 km
21 augustus 2016 - Vilach, Oostenrijk

Wat kun je als voetballiefhebber toch heerlijk opportunistisch zijn. Toen PSV na die belachelijke wedstrijd van Utrecht - Ajax, vol van scheidsrechterlijke dwalingen, het kampioenschap dreigde te ontlopen heb ik uit pure onvrede mijn eredivisie live abonnement opgezegd. Vanmorgen bij het vertrek uit Villach, op weg naar het station nog even een capucino gepakt aan de oever van de Drau.
Laten ze toch WiFi hebben. Kan ik mooi even de voetbal uitslagen bekijken. Wat blijkt; PSV staat na drie wedstrijden al vijf punten los van AJAX.
Toch maar even ingelogd op: MIJN ZIGGO. Aanstaand weekend kan ik weer alle wedstrijden zien voor het luttele bedrag van € 17,95 per maand. De treinreis liep verder voorspoedig na ons gedegen voorwerk. Jammer dat de beoogde jeugdherberg gesloten was. Het hier tegenover gelegen sjofele hotel met een vraagprijs van 92 euro vonden we iets te gortig. Dan toch maar weer 7 km naar het zuiden voor een andere jeugdherberg. Tot onze grote vreugde begon het na aankomst uit het restaurant, waar een Riesenschnitsel op het menu stond, te regenen.

DAG 30 Salzburg ➡️ Aschaffenburg (trein) 19,42 km
22 augustus 2016 - Aschaffenburg, Duitsland

Eerst in gezwinde vaart naar Freilassing. Ondanks de regen kon ik het niet nalaten een foto van de burcht te maken. Ik heb tenslotte toch fotomateriaal nodig voor mijn weblog.
Wat hadden we toch weer geluk. Aangekomen in Freilassing bleek ook hier de vooruitgang toegeslagen te hebben. Staande in de fietstunnel onder het spoor zagen we een ticket automaat. Tot ons geluk stond er een Duitser die net als wij met de fiets was. Hij was ons behulpzaam in de wirwar van keuze mogelijkheden en ook niet te beroerd om onze fietsen mee omhoog te duwen. Wat volgde was een relaxte rit met de regionale trein naar München, ons overstap station. Bij de volgende stop hadden wij een uur en vijf minuten tot onze beschikking. Wat doe je dan? Juist ja, springt op de fiets en zoekt een bankje in de zon van Treuchtlingen. De proviandzak open en eten maar.
De volgende etappe naar Wurzburg dachten wij te benutten om een kamer te reserveren uit de lijst in ons boekje. Vergeefs. Wacht, ik heb toch een app van Airbnb op mijn iPhone. Na enige oefeningen met dit, voor ons, nieuwe medium hadden we prijs. Lisa und Julian boden ons een "zolder" kamer.
Rond acht uur staken we de rivier de Main over. We zeiden net tegen elkaar hoe geweldig het was dat we hier toch maar weer fietsen, toen we over de reling in een gouden gloed een prachtig slot zagen liggen.


Dag 31 Treinrit Schaffenburg - Venlo - Best