dag1Vlissingen Brugge 52 km 

In tegenstelling tot andere jaren waren we op de ochtend van ons vertrek heel relaxed. Prompt misten we dus de afgesproken trein naar Vlissingen. Achteraf bleek dat een gelukkige omstandigheid. Nu ontmoeten we onze plaatsgenoten Ria en Christ, zij maakten een dagtrip naar .....Vlissingen . Door hun kordate optreden en hulp slaagden wij er in om binnen de twee minuten overstaptijd op het Tilburgse perron onze fietsen in de trein te sjorren. Eenmaal aangekomen in Vlissingen haastten we ons naar het loket voor de veerboot. Op de vraag van Annelies wanneer de eerstvolgende boot vertrok, was het laconieke antwoord : Over 14 seconden. Dat was boffen. De koffie met gebak na de overtocht hadden we wel verdiend, vonden we. Toen begon dan eindelijk ons “fietsavontuur van dit jaar. De zon was ondertussen wel erg hard gaan schijnen. In Sluis aangekomen zagen de terrassen er toch wel erg verleidelijk uit. Gelukkig stond er trappist op de menukaart. Ondanks de tegenwind arriveerden we ver voor donker in Brugge. Rap de tent opgezet en inkopen gedaan bij de LIDL. De buitenwijk van Brugge kende geen culinaire hoogstandjes , maar dan is er altijd nog Mc Donalds. Gedoucht , dagboek bijgewerkt , bidden , pissen en naar bed om tien uur. Met als gevolg dat de chianti van de LIDL werkeloos achter bleef in de fietstas. 

Brugge Nieuwpoort 52 km 

Gisterenmorgen op weg naar het station bekroop mij even het gevoel waar ben ik mee bezig. Achter 2 grote tassen, voor links en rechts een tas. Stuurtas en achterop de plunjezak met tent en slaapmatjes. Moeizaam slingerend bewoog ik me al stampend op de pedalen richting NS. Maar vandaag al weer enigszins gewend aan de rol van pakezel verdween dat gevoel allengs toen we in een heerlijk zonnetje langs het Minnewater fietsten. Nadat we 's morgens uitvoerig Brugge bekeken hadden pakten we tegen het middaguur onze route weer op. Onze tocht voerde voortdurend door het Vlaamse land. Mijn gedachten dwaalde regelmatig af naar 'n chanson van Jacques Brel. Hierin komt de zinsnede voor: mijn vlakke land mijn Vlaamse land, maar niks over die verrekte tegenwind. De horizonvervuiling nam tegen het einde van de rit groteske vormen aan. We hebben waarschijnlijk allemaal wel eens langs een van de talloze boulevards van de Belgische kust gelopen. Wat je echter vanuit het binnenland ziet is absurd. Een onafzienbare blokkendoos van flats om d'r badgasten te herbergen opdoemend vanuit het niets in het groeneland. 

 

Nieuwpoort Bollezeele 73km 

Vandaag reden we door het laatste stukje Vlaamse land, dit over het tracé van een voormalige spoorweg. Deze voerde ons rechtstreeks naar het befaamde “Ijzermonument” waar in de eerste wereldoorlog zo hevig gevochten is. Een tiental km's verderop reden we Frankrijk binnen en werd de titel van ons routeboekje duidelijk : Groene vallei route. 

 

 

 

 

 Bollezeele Bezinghem 76 km 

Vanmorgen ondanks de gestaag vallende regen de tent toch droog kunnen afbreken. Het was een pittige dag net diverse lange hellingen van 5 tot 7 %. Daarnaast moesten we vanwege de regen uren lang in onze regencape fietsen. De kop koffie na 18 km in ..... Was dan ook erg welkom, niet dat ie zo lekker was. Je kon in ieder geval wat opdrogen. Tegen een uur of een brak de lucht open wat bijgaande foto illustreert. dag4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bezinghem Fillievres 53 km 

Voor het eerst in jaren in de regen een natte tent afgebroken. Na een kop koffie in de bar van de camping, waar we konden ontbijten zijn we vertrokken. De natte was achterop en de regencape aan. Toen we na 18 km een restaurant vonden voor een koffiestop hadden ze vakantie. Het bord route barree vijf km verderop vormde geen probleem voor fietsers vertrouwde een passant ons toe. Uit de foto bleek dat toch wel degelijk het geval te zijn in eerste instantie. Gelukkig bleek de teerlading van de vrachtwagen bijna op te zijn. Behulpzame wegarbeiders tilden mijn fiets op en zette hem verderop op het warme asfalt. Best wel comfortabel die vloerverwarming bij de kilte van de vallende regen. Na weer een tegenvaller van een gesloten restaurant konden we toch lunchen in een onderpandse carport. Zo tegen een uur of twee hield het zelfs op met regenen. In Hesdin waren wederom alle restaurants gesloten, dus geen warm eten. Toen maar wat lekkere salades en een blikje bier gekocht bij de Carrefour. Dit hebben we genuttigd op het lege terras van een gesloten frituur op de markt van Hesdin. In de plaats van bestemming namen we in een bar koffie en cola. Mijn cola was lekker fris, de koffie van Annelies werd in de magnetron opgewarmd. Toen Annelies daar opmerkingen over maakte werd ons verzekerd dat de koffie toch echt van vanmiddag was. De camping is top. Schoon en vriendelijk en last but not least : WIFI Yes 


 

 

 

 

 

 

 

Fillievres St. Aubin nabij Arras 53 km 

Cruyfiaanse wijsheid. Altijd als er een stijging is dan is er ook een daling. Middaguur en honger, maar weer geen restaurant. Langs de route passeren we een camping. Toch maar proberen, en ja hoor ze wilden wel eten voor ons maken. Goed uitgerust en voldaan togen we verder . Na een drinkstop had ik het gevoel dat ik meer slingerde dan normaal. Het zal toch niet aan dat getapte glas Grimbergen liggen? In de schaduw even de bandenspanning controleren, die was niet optimaal. Ons toverpompje tevoorschijn gehaald en 50x op en neer. Even gefietst maar het resultaat was een nog slappere band. Het plakken van de band liep uit op een fiasco. Bij het inpakken van de bandenplakspullen had ik blijkbaar geen leesbril op gehad. De substantie die uit de tube kwam leek meer op vulkit dan op het overbekende Solution. De eigenaresse van de villa die ons een emmer water ter beschikking had gesteld bood ons aan dan maar in de tuin te kamperen. Toen wij dankbaar dit voorstel wilden accepteren verklaarde de toevallig aanwezige dochter dat dit geen goed idee was daar moeder geen woord over de grens sprak. Ik haal wel even de aanhangwagen thuis op zei haar man. Dan laad ik jullie spullen en de fietsen op. Wij hebben nog wel een kamer waar je kunt slapen en dan breng ik je morgen naar de fietsenmaker. Na twee soorten wijn en een heerlijk souper gingen we om half twaalf naar bed. Het was een waar genoegen om de avond met deze Engels sprekende architect en zijn echtgenote (dorpsarts) door te brengen. 

 

Arras Aubigny au Bac 38 km 

Terwijl Elodie vanochtend in alle vroegte de woning verliet, zij moest om 8.00 op haar praktijk zijn, begonnen Samuel en wij aan ons ontbijt. Ook hier weer werd letterlijk alles uit de kast gehaald. Zoals beloofd bracht hij ons naar de vestiging van Decathlon waar mijn fiets gerepareerd zou worden. Nadat hij zich verzekerd had dat alles in orde was werden we naar het prachtige Grand place gebracht, midden in de stad. Nadat wij op het zonnige plein genoten hadden van een heerlijke baguette met tonijn vervolgden wij onze route. Wat een genot zo'n keiharde band. Ik vloog vooruit langs het jaagpad aan het kanaal van de Scarpe. Toen ik even later twee Nederlandse toeristen zonder bepakking en met Ondersteuning voorbij snelde, kon mijn dag niet meer kapot. Het werd alweer later en we probeerden een eetgelegenheid te vinden. We kwamen langs een café en vroegen of we daar konden eten. De vriendelijke vrouw die ons te woord stond vertelde dat de zaak al meer dan een jaar gesloten was. Goed gemutst met eindelijk wind in de rug vervolgde wij onze route. We hadden nauwelijks 1 km afgelegd toen een toeterende auto ons tot stoppen maande. Het was Sylvette die we zojuist gesproken hadden. Ze bood ons aan om samen met het gezin de maaltijd te gebruiken. Grandioos. Bij het afscheid stopte haar moeder (Anne-Marie) mij nog vlug een fles Grimbergen in de hand.  

Signy-l'Abbaye Neuville-Day 39 km 

Opgestaan met een heerlijk zonnetje en om kwart voor negen vertrokken. De beheerster van de municipalcamping liet echter het woord paraplui vallen , en ze kreeg gelijk. Verder was het weer een dag met tegenwind en stijgen. Omdat we niet mochten vergeten dat we vakantie hebben namen we na een stevige helling de tijd om gezeten op onze comfortabel e stoeltjes, wat te nuttigen. Na 39 km troffen we onze maatjes van twee dagen geleden, ze hadden zojuist gereserveerd op de camping a la ferme. Wij dus ook maar, zeker met de dreigende regenwolken die steeds dichterbij kwamen. Maar goed ook, de tent stond nauwelijks overeind of het begon te regenen. En dat bleef het doen, uren lang. Voor Annelies wad dat geen probleem, liggen maar en slapen. Voor mij licht dat wat moeilijker, ik heb uit louter verveling een hele zak chips moeten leeg eten. Toen welgemoed aan ons avondeten begonnen. Weldra moesten we vanwege de teruggekeerde regen vluchten naar een afdak van een stacaravan in de buurt. Terug in de tent om te slapen hebben we onze kleren maar aangehouden, zo nat en kil was het. 

 

Neuville-day Grandpré 39 km 

Na weer een natte nacht slaagden we er toch in om de tent droog in te pakken. De eerste vijf km liep voorspoedig over een jaagpad langs het Canal des Ardennes, maar daarna begon het echte werk weer. Als beloning kregen we na een klim van 4 km een prachtig uitzicht. Jammer genoeg verkocht het restaurant in de plaats van aankomst alleen sandwiches. Gelukkig op de andere hoek van de straat was een Carrefour Expres. Dus salades. En kippenbillen ingeslagen, en wijn verkopen ze ook in Frankrijk, zelfs halve liters Leffe Blond. In het kader van de serie aardige Fransen valt nog te vermelden dat een toevallige passant zo vriendelijk was om thuis het benodigde moertje te halen voor de standaard van Annelies.  

 

 

 

Grandpré Montmedy 63 km 

Vanmorgen op ons gemak vertrokken om half elf. We koersten in de richting van de Maas. Aangezien die vrij laag ligt ten opzichte van de omgeving betekende dit dalen. Om kwart over twee kwamen we aan in Dun sur Meuse. Jammer dan, tijd is tijd. Dus geen plat du Jour. Dan maar koffie op het terras. Verder ging het met wat meer klimmen zoals een helling van 4 km met 7%. Ook nu was de beloning weer mooi. Zo maar een kasteeltje in de bocht. Richting Montmedy.

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Montmedy Bascharage 67 km 

Vanmorgen vertrokken vanuit de camping op de citadel. We wilden ook nog even het bijbehorende kasteel bezoeken. We hadden het onderweg al op zien doemen uit de verte. Volgens ons routeboekje lag het 100 m boven het dorp. Nou dat klopt wel ongeveer. Ondanks dat we van te voren naast een pichet rode wijn ook een bord pasta gegeten hadden slaagden we er niet in om de camping fietsend te bereiken. Toen we dan ook 's morgens zagen dat we weer tientallen meters moesten klimmen zijn we toch maar rechtstreeks aan onze etappe van vandaag begonnen. Het was opnieuw een prachtige rit met zowaar een heuse waterval onderweg. Prachtige route door bijna oerbossen op grens van Frankrijk en België. Tegen vijf uur was het helemaal geweldig: strijklicht achter ons doordat we in het zonnetje naar het oosten fietsten. Al het koren kreeg een gouden glans, de wind van achter en de buik gevuld. Bij gebrek aan een camping zijn we binnengewandeld bij hotel/restaurant Carpini. Het kostte wel wat maar dan heb je ook iets. Toen we de eetzaal verlieten kregen we zowaar een handdruk van de ons bedienende gerant. Toen we de eetzaal uitwandelden vingen we op de valreep nog een whats'app op van de kinderen. Terwijl Annelies even weg was vroeg ik in mijn beste Frans aan eerder genoemde gerant of we nog wat mochten drinken in de eetzaal, konden we nog even appen. Toen hij de bestelde consumpties kwam brengen gebaarde hij alles Okay. Later bleek dat ze gratis waren. 

 

Bascharage Grevenmacher 67 km

Na een ontbijtbuffet stonden we om 8.45 uur voor de deur van ons hotel. Voorwaar een record. Ik begin ondertussen steeds betere benen te krijgen. Dit tot voldoening van Annelies. Ik mag volgend jaar weer mee. Het was overigens wel heerlijk fietsen in Luxemburg vandaag. Je kunt zien dat de regering de belastingcenten van de Nederlandse zwartspaarders goed besteed heeft. Mooie fietspaden en alles schoon en opgeruimd. Ook het feit dat je eindelijk weer toiletten met een wc deksel hebt is zeker het vermelden waard. Het eten is overigens alleszins goed geprijsd. Vanmiddag hebben we geluncht met een Chinees buffet voor € 11. Kom daar maar eens om bij An Fong. De laatste 10 km voordat we de oever van de Moezel bereikten gingen voortdurend omlaag. Wat een genot.

 

Grevenmacher - Trier - Schweig 47 km 

Het hoofddoel was vandaag Trier, de van oorsprong duizenden jaren oude nederzetting waar vooral nog veel te zien is van wat de Romeinen vanaf 2000 jaar geleden hebben achter gelaten.

 

 

 

 

 

 

 

 

image.pngSchweig - Bernkastel - Kroev 69 km

Vandaag leek het wel of we vakantie hadden. Al bij het opstaan scheen de zon uitbundig. Nadat we de tent afgebroken en de fietsen ingepakt aten we ons gebruikelijke vitaminehapje in de vorm van een sinaasappel. Ieder nog 1,5 sneetje brood en toen was alles op. Maar geen nood, buiten de hekken van camping “An der faereturm” bevond zich een goed gesorteerde supermarkt met mogelijkheid tot ontbijt. Na een soepterrine koffie en een minipizza begonnen wij welgemoed aan onze tweede dag langs de Moezel. Het was een bijzonder mooie rit vandaag, vandaar waarschijnlijk het grote aantal dag recreanten op de fiets. Het leuke van de rit van vandaag was dat we niet eindeloos langs de oevers van de rivier fietsten, maar herhaaldelijk het binnenland in sloegen.

Het ultieme moment vond plaats toen een groep van voornoemde recreanten (met Ondersteuning) bij zo'n steile afslag naar jet binnenland en masse afstapte. Dit motiveerde mij tot op het bot, luide kreten schreeuwend en stampend op de pedalen haalde ik de top.
Aangezien het een vakantiedag was namen we in Bernkastel de tijd om het schilderachtige Anton Piek dorp te verkennen. Tijdens de laatste km's kwamen we voorbij de zoveelste weinkeller. Het deed ons besluiten tot de aan koop van een fles trocken Dornfelder.

 

Kroev - Pommern 

Het moet niet gekker worden, behalve dat ik elke vakantie wel een keer droom van de harmonie komen we ook altijd wel weer een muziekgezelschap tegen. Deze keer 's morgens om elf uur aan de oever van de Moezel, waar een harmonie uit oost België (Duitstalig) een concert gaf. Verder maar weer op deze warme dag. Op een gegeven moment zagen we de richtingbordjes met daarop voor mij als oud Eindhovenaar, vol nostalgie de naam “Cochem”. Het stamt nog uit de tijd dat de eenvoudig hardwerkende Phipswerknemer geen idee had van Harry met zijn Sunweb. We waren van plan om in Cochem een ijsje te kopen. Cochem viel echter, behalve de imposante burcht op de rechteroever, wat tegen. Het werd uiteindelijk in Klotten, 3 km verder hefenweize met flamkuche. Als besluit van de dag onderwierpen we de gisteren gekochte halb trocken Dornfelder, in de zwoele avondlucht aan een diepgaand onderzoek. Ons beider conclusie was dat het niveau van slobberwijn ruimschoots overstegen werd. 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

Pommern - Koblenz - Fachbach 63 km 

Meestal staan er langs de Moezel talloze borden met daarop teksten als “Gut burgerliche kuchen”, “wein gut”, “biergarten” enz.
Vandaag hadden we pech: Montag ruhetag.

Geeft niks, een bankje langs de Moezel met daarbij een boterham met jam werkt ook tegen de hongerklop. Toen we opstonden vanuit de schaduw voelde het al weer warmer aan. Een maal in Koblenz hadden we een benzine station nodig om onze hoofddeksels te bevochtigen. Nadat we bij het verlaten van Koblenz nog even langs de Rijn hadden gefietst kwamen we bij de “Lahn”. Tot nu toe een heel ander sfeertje, wat intiemer. Uiteindelijk legden we aan bij een biergarten met camping MET Ruhetag, maar ons ons toch biertje, ijs en koffie gunde. 

 

 Fachbach - Diez 48 km 

Foei, pas om half 8 wakker geworden. Gauw aangekleed, niet omdat we haast hadden maar omdat de zon onbarmhartig op onze tent scheen. We waren namelijk van plan om vandaag ONZE Ruhetag te nemen. De route bevatte namelijk ontzettend veel steile hellingen. We zouden eerst een 15-tal km's fietsen om vervolgens de trein te nemen naar Limburg an der Lahn. Echter in Bad Ems ontmoetten we twee meiden die ons wisten te vertellen dat de bewuste trein niet reed wegens werkzaamheden aan het spoor. Gelukkig was de zon ondertussen weg getrokken waardoor de klim omstandigheden aanmerkelijk verbeterden. Het werd eigenlijk een plezante mooie rit waar we volop van genoten. Tegen lunchtijd begon het heftig te regenen, gelukkig vonden we onderdak in Café Neun. Na een goulash soep, kalte platte, een drankje (en om de tijd vol te maken nog een kannetje thee) hield het op met regenen. We volgden nu een alternatieve route, vlak langs de rivier. Dit hield wel in dat we regelmatig een voetspoor volgden in plaats van asfalt. Als gevolg hiervan moesten we stukken lopen waarbij ik stuk voor stuk de overhangende brandnetels handmatig terug boog. Dan weer fietsten we met hoge snelheid over een smal grindpad met links een steile berghelling en rechts de steile oever van de Lahn, afstappen dan maar. Bij alle ontberingen ervoeren we beiden desondanks de overweldigende schoonheid van het verstilde landschap. Toen we eindelijk de harde weg bereikten begon het weer fiks te regenen. Niet getreurd, het waaide niet waardoor de regen recht omlaag viel. Vlak voor Diez zagen we het Grafenschloss op doemen. Uiteraard bevond de geplande jeugdherberg zich in dit pand.

 

 

slot diezDiez - Wetzlar 78 km

Vertrokken vanaf een mistig slot. Maar allengs werd de mist dunner en de temperatuur hoger. Toen begon de traditionele uitpelfase. Eerst de Jack uit en daarna het T-shirt bij de volgende helling. Vooral de ochtendrit van vandaag was weer erg mooi. Na de lunch, met een mega schnitzel ( we hebben beide de helft ingepakt voor de avondboterham) was het ook hard werken. Bij een omleiding die een fikse klimwandeling tot gevolg had verzuchtte een Duitser: leggen ze zo'n fietspad aan, ik betaal geen kurtax meer. Toen we om 20.00 uur op de camping aankwamen was de receptie al gesloten. Mochten we zelf een plekje zoeken. Dus vlak bij de wc en Free WiFi spot neergestreken. Overigens niet onvermeld mag blijven dat ze in Duitsland ook hele lekkere rode wijnen kunnen maken. De Dornfelder die ik op dit moment, gezeten op onze gerieflijke stoeltjes, aan het nuttigen ben smaakt heel behoorlijk.

    

Wetzlar - Marburg 51 km

Ruim op tijd vertrokken voor de rustieke rit van de camping naar het hauptbahnhof. Een beetje weemoedig namen we afscheid van Marburg, een sfeervolle gezellige studentenstad. De trein was ook perfect, lage instap en prima geoutilleerd. Daar kan Pro Rail een voorbeeld aan nemen. Maar ja hier heet ook maar gewoon DB. Vandaag hebben we tot Hann.Munden de rivier Fulda gevolgd. Aangekomen op de plats van bestemming zijn we uiteraard eerst even wezen kijken op de plaats van samenvloeiing. 

 


 

 

Marburg - Kassel - Hann.Munden 39 km

Ruim op tijd vertrokken voor de rustieke rit van de camping naar het hauptbahnhof. Een beetje weemoedig namen we afscheid van Marburg, een sfeervolle gezellige studentenstad. De trein was ook perfect, lage instap en prima geoutilleerd. Daar kan Pro Rail een voorbeeld aan nemen. Maar ja hier heet ook maar gewoon DB. Vandaag hebben we tot Hann.Munden de rivier Fulda gevolgd. Aangekomen op de plats van bestemming zijn we uiteraard eerst even wezen kijken op de plaats van samenvloeiing. 

 

 Hann.Munden - Hoxter 68 km 

In de verwachting dat het vandaag weer bloedheet zou worden waren we extra vroeg opgestaan. Om 8.15 reden we de poort uit. In mijn naïviteit dacht ik zodra de Weser bereikt was dat het afgelopen zou zijn met klimmen. Niets bleek minder waar. Net gehuld in onze comfortabele regencape stond daar rechts aan de weg, heel parmantig, het overbekende bord met daarop de mededeling dat er een helling van 10 % aan kwam. Tot mijn voldoening hoefde ik niet af te stappen. Verder gingen we bij een terugkerend zonnetje met gezwinde vaart vooruit. Niet in geringe mate geholpen door onze, dit jaar ingevoerde tussentijdse boterham met jam. We namen zelfs de tijd voor een excursie in Bad Karlshafen, waar we ook lunchten. 

 

 

 

 

 

 

 


 

Hoxter - Hameln 70 km

Vanmorgen ons idillysch plekje aan de oever van de Weser verlaten na afscheid genomen te hebben van onze streekgenoten uit St. Oedenrode en Schijndel. Meteen een echte vakantiedag er van gemaakt door een bezoek aan het Benediktijner klooster Corvey bij Hoxter. Het landschap is ondertussen wel gewijzigd van bossen in gele en groene velden. Wat blijft zijn de hellingen en de regelmatige tegenwind. Maar niet mauwen, met regelmatige eet- en drinkpauzes is het best vol te houden. Hoewel, de haringfilet met gebakken aardappelen en uien viel bij mij niet helemaal goed. Een tijdelijke oprisping van de darmen was het gevolg. Nadat we ons op de camping in Hamelen geïnstalleerd hadden zijn we de Altstadt gaan verkennen, op zoek naar die kinderlokker met fluit.

 

dag26

 

Hamln - Petershagen 85 km 

In Frankrijk was het onderweg vaak “Bon Courage”.
In Duitsland is de variatie groter. Van “Gute fahrt” , “junge junge” tot “respect”, via “Oh sie haben alles dabei” tot “was ein gepack”. Een erg kribbig kijkende oudere vrouw had ook een bijzondere: “Das hab ich mein Ganzes leben noch nicht gesehn.
Ik wilde eerst nog reageren met het gezegde: "dan moet je eens wat vaker op de harde weg komen.” In goed Duits zou dat dan geworden zijn: dan must do eins meer auf die harde strasse kommen.
Aangezien ze me niet het type leek dat de persconferenties van Louis van Gaal regelmatig volgt, heb ik dat maar achterwege gelaten. De topper van vandaag was “das gib mir deine beine, was ? 

 

Petershagen - Drakenburg 61 km 

Toen we gisteren voor het naar bed gaan genoten van ons glaasje wijn, gezeten tussen onze tent en de Weser, weerlichtte het rood in de verte alsof er een vuurwerk plaats vond. Evenwel zonder de bijbehorende donder. Eenmaal onder de dekens (21.45 uur) begon het stevig te regenen en werd de sterkte van onze scheerlijnen danig op de proef gesteld. 

Het landschap is ondertussen danig veranderd. Geen smalle dalen meer met steil oprijzende hellingen. Meer ons eigen rivierenlandschap.
Verder viel het mij bij de Lidl vanmorgen op dat een bepaalde Merlot ruim een euro goedkoper was dan bij ons. Om over de condooms bij de kassa maar te zwijgen, die zijn bij ons helemaal niet te koop. Uiteindelijk zijn we neergestreken, je houdt het niet voor mogelijk, aan de oever van de Weser. Dit alles, inclusief thermostaat kraan in de douches, voor € 9,-. 

  

 Drakenburg - Hagen 62 km 

Vandaag een feestelijke rit. Je bent jarig of je bent het niet. Als cadeautje van mij aan Annelies brachten we buiten de route om, een bezoek aan de Stiftskirche in Brucken. Om mijn verjaardag te vieren hebben we vandaag bij de koffie extra lekkere gebakjes gekocht bij een bakker waar je ook koffie kon drinken. Het moet gezegd zijn; het brood in Duitsland is veel lekkerder als de gemiddelde slappe hap bij ons, maar gebakjes: daar kunnen ze nog wat van ons leren. Het eten is weer smakelijk, gevarieerd en goedkoop. Vanmiddag de Mittagtisch in een restaurant: een kom erwtensoep waar je in kon verdrinken, een heerlijk toetje, 1x 0,5 liter weisbier en 1 koffie voor 20 euro. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Hagen-Bremen 42 km 

Ik kan er maar niet aan wennen. Ben je bezig, met je rug gekromd moeizaam een helling te beklimmen, hoor je zo'n zacht zoevend geluid achter je.
Ja hoor, je ziet jezelf door 'n Duitser in een snel trainingspak met de rug gerecht, ZONDER bagage en MET electric ondersteuning ingehaald worden. 

We vertrokken vandaag bij een zwaar bewolkte hemel, maar allengs ging de hemel open en mijn T-shirt uit. Toen we in Thedinghausen bij de plaatselijke Nettomarkt ons kopje koffie dronken, verwisselden we al vlug onze stek in de zon voor de schaduw. Verder maar weer voor een ontspannen rit naar ons einddoel van vandaag. Al fietsende over de dijk langs de Weser gaf mijn telefoon voor de zoveelste keer een onbekend 06-nummer. aan. Weer een gemiste kans om het 'vrienden op de fiets' spaarpotje te spekken. De binnenkomst van Bremen was verrassend. Fietsende over het eiland Stadswerder gelegen midden in de Weser, zagen we design lichtmasten van Bundesliga club Werder Bremen liggen. Zo'n naam geeft toch iets meer cachet dan bv PSV of NAC. Aangekomen in de binnenstad van Bremen werden we opnieuw verrast. Wat een prachtige stad met een geweldige grandeur in de Altstadt. 

 

Bremen - Sandstedt 63 km 

Mijn gadget verlanglijstje is sinds gisteren weer aangevuld.
Net de tent opgezet kwam een jonge Nederlander vragen of hij onze hamer mocht lenen, vanwege de vele kiezels in de grond. Even later kwam hij vragen of wij nog behoefte hadden aan oplaadapparatuur. Hij had via een vriend de beschikking over het prototype van een powerbank, werkend op zonnepanelen van A4 formaat. Nou met 2 iPhones en 'n iPad was dat een mooi aanbod. De dag begon grijs na een onrustige nacht. Rond 2 uur 's nachts hoorden we luidkeels gepraat en ging Annrlies poolshoogte nemen. Het waren 2 Duitse stappers die hun tent niet meer konden vinden. Op voorwaarde dat Annelies hun magnetische WC-deurpas mocht lenen, beloofde zij de jongens naar hun tent te begeleiden. Hetgeen geschiedde. Terug onder de dekens kon ik aanvankelijk de slaap niet vatten vanwege het als maar durende geraas van de nabij gelegen drukke weg. Maar de voorzienigheid was ons goed gezind. In no time werden we blij verrast door het klaterende geluid van vallende regendruppels op het tentdoek. De daarop volgende donderslagen absorbeerde het autogeraas volledig. Verder liep deze dag ook weer voorspoedig met diverse leuke ontmoetingen. Bv het stel, afkomstig uit Bremen dat ons vakkundig de 7 km door Bremen uit loodste terwijl zij op weg waren naar Santiago de Compostella. Zoals gezegd het landschap begint steeds meer overeenkomst te vertonen met de this omgeving, getuige de grazende schapen op de rivierdijk. 

 

Sandstedt - Bremerhaven - Eckwarderhorn 57 km

In alle vroegte weer regen op ons dak, dus maar weer de zelfde werkwijze toegepast als gisteren. Aankleden, alles waterdicht inpakken, tassen op de fiets, binnentent apart inpakken. Daarna stoeltje in de tent, ontbijten en afwachten. Nou dat viel niet tegen. Even later kwam een allervriendelijkste Duitse dame twee cappuccino brengen. Na 25 km bereikten we Bremerhaven en verlieten de Weser. Nu zou de laatste etappe van onze tocht met als doel Bad Nieuweschans in Groningen beginnen. Van daaruit zouden we fietsen naar Groningen en de trein pakken naar Best. Bij een tussenstop konden we dankzij WiFi de weersvoorspelling voor de komende vier dagen bekijken. Elke dag regen, nog meer regen en zeer veel regen. De keuze was gauw gemaakt.Nadat we vanuit onze WiFi gecertificeerde bowlingbaan waren vertrokken fietsten we in de regen naar de aanlegsteiger van de veerboot die ons naar Wilhelmshaven zou brengen. Jammer dan, hij vaart maar twee keer per dag en is een kwartier geleden voor de laatste afvaart vertrokken wist men ons te melden.'n Kamer zoeken dan maar. Opnieuw jammer dan, alles bezet vanwege Sail Bremerhaven. Uiteindelijk was er op de plaatselijke camping voor 10 euro een lege caravan beschikbaar.

 

Eckwarderhorn - Groningen - Best

Nadat we door de allervriendelijkste campingeigenaren op een vorstelijk ontbijt onthaald waren vertrokken we voor de veerboot van 9.45 uur. Het treinen verliep voorspoedig met de lage instap. Jammer dat ook in het grundliche Duitsland vertragingen geen onbekend fenomeen zijn, waardoor de reis wat langer duurde dan gepland.